Chuan
Cuan as estrelas mos truquen,
En o baldorro d'a puerta,
No emos d'aber medrana,
ni brenca ni meya,
Solo ha d'estar, que,
que mos ne cambeyan de casa.
Mos ne lebaran t'atro mundo,
En d'o la paz y l'aimor,
Será o pan nuestro
de cada diya.
Asinas amigos ye,
que no mos cal tener,
garrarra medrana a la muerte.
