Chuan
Ya i beigo a placha,
en meyo o berdín,
o libiano emplido,
d'a brisa d'aimor.
Aliento alegriya,
de l'aire d'o sur,
tobo y un poque fresco,
millor que millor.
A luz me dispierta,
y tamién m'en duerme,
la mareya puya,
mis güesos s'en acachán.
A mareya baixa,
abegadas i plega,
ye a miya luna,
que nunca no atura.
Ista ye la mar,
que l'umina mis güellos,
azul ye ta unos,
fosca ye ta unatros.
Dimpues de mis suenyos
de cuan yera un criyo,
beyendo gabiotas ,
libres como espumas,
me las miro y pienso..
¡ Que polidas..quiero ser gabiotas !
Agora ya i tornau,
ta la miya cuna,
me beigo una boira,
n'alto de la mar,
que m'en ye dizindo..
en- torna-te-ne Chuán,
que a bida escapa.
