U zerenyo aimor fraternal.
Te'n soi mirando os güellos,
tu me te miras tamién,
ya m'ha-pochonas as máns,
yo, acarizio a tuya piel.
Brilan os tuyos güellos, y,
suabo has o pelo,
o peito tuyo ye calién,
os miyos escoscaus didos,
corren per tu pancha,
brincas, y das chiros,
no puet aturar
m'h-acarrazas atra begada.
De tanto goyo y plazer,
te'n chiras de cuán en bet, y,
atra begada tus güellos,
fito, fito me se miran,
dulzos y tiernos tamién.
A miya bista perdida,
ye fosca y tresbatida,
no beye, solo siente.
O leito he lo sulero,
con una alfombra de China,
rezia y suaba,
parixe feita ta nusatros.
O fogaril enchegau,
ta dar calor a os cuerpos.
Das un brinco yes espullada,
me probocas,
solo t'ha moroseyo,
tu cabeza retozeya per mi cuerpo,
te siento asaber-lo nierbuda,
sin aturar tú te i metes,
denzima de yo en un chiro.
Atura te'n digo yó,
no tiengas prisa mesacha,
que as cosas feitas china chana,
son más dulzas que saladas.
A tuya chubentú no perdona,
a pasión no atura,y,
yo que ya i soi un poque biello,
te tiengo medrana,
pos yeres muito fura,
y con a sanguina alterada.
Acarrazo o tuyo tozuelo,
as orellas t'acarizio,
y tú pobreta, yes nierbiuda,
ya sabo que con yó quieres ser y estar,
me deseyas, pero,
no replecas, no entiendes,
que lo miyo aimor,
que as miyas parolas, ta tú,
dulzas y tiernas,
solo puestar per un aimor fraternal,
nunca fesico, mi aimor,
no replecas pobreta,
¡¡que yeres Venus… a miya canya!!